Koszyk

[ 0 ] szt.
Pokaż koszyk
Twój koszyk jest pusty


Wyrok Trybunału Konstytucyjnego

Źródło: http://trybunal.gov.pl/Rozprawy/2013/k_30_12.htm

Trybunał Konstytucyjny 25 czerwca 2013 r. wydał orzeczenie o niezgodności przepisu ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dotyczącego opłat za czynności geodezyjne z Konstytucją RP.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne jest niezgodny z 92 ust. 1 i art. 217 konstytucji.

Ponadto Trybunał Konstytucyjny postanowił, że zakwestionowany przepis traci moc obowiązującą z upływem dwunastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

Zakwestionowany przepis upoważniał Ministra właściwego do spraw administracji publicznej do określenia wysokości opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu, jak również za czynności związane z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, za udzielanie informacji, wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego, uwzględniając potrzeby różnych podmiotów oraz konieczność zapewnienia środków na aktualizację i utrzymywanie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Trybunał Konstytucyjny przypomniał, że daniną publiczną w konstytucyjnym rozumieniu jest: przymusowe, bezzwrotne, powszechne świadczenie pieniężne o charakterze publicznoprawnym, stanowiące dochód państwa lub innego podmiotu publicznego. Nakładane jest jednostronnie (władczo) przez organ publicznoprawny w celu zapewnienia utrzymania państwa (choć mogą mu towarzyszyć także inne cele, np. stymulacyjne, prewencyjne), które służy wypełnianiu zadań (funkcji) publicznych wynikających z konstytucji i ustaw.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że opłaty za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz związane z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, opłaty za udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego mają charakter danin publicznych w rozumieniu art. 217 konstytucji*.

Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, na rzecz niezgodności zaskarżonego przepisu z art. 92 ust. 1 i art. 217 konstytucji przemawiały następujące argumenty: ogólnikowość zakwestionowanego przepisu prowadziła do sytuacji, w której daniny publiczne zostały w pełni uregulowane w akcie wykonawczym do ustawy. Sformułowany w zaskarżonym przepisie nakaz uwzględnienia przez właściwego ministra "potrzeb różnych podmiotów" nie stanowił precyzyjnego kryterium określenia wysokości opłaty oraz metody jej obliczania lub waloryzacji. Nakazując organowi wydającemu rozporządzeniu uwzględnić "konieczność zapewnienia środków na aktualizację i utrzymywanie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego" prawodawca wskazywał jedynie cel opłat. Z celu tego nie sposób jednak było wyprowadzić wytycznych odnośnie do wysokości i metody obliczania opłat. Organowi władzy wykonawczej pozostawiono w tym zakresie pełną swobodę regulacyjną. Ponadto zakwestionowany przepis nie odnosił się też w ogóle do kwestii zróżnicowania wysokości opłat z uwagi na zróżnicowanie czynności związanych z funkcjonowaniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub zróżnicowaniem zakresu i formy udostępnianych danych i informacji z tegoż zasobu.

Rozprawie przewodniczyła sędzia TK Małgorzata Pyziak-Szafnicka, sprawozdawcą był sędzia TK Stanisław Rymar.

Wniosek do Trybunału Konstytucyjnego złożyła w lipcu 2012 r. rzecznik praw obywatelskich Irena Lipowicz na wniosek GIG.

Zdaniem RPO, który poparł wystąpienie GIG, w kwestionowanym przepisie brakuje unormowań przyjętych w akcie wykonawczym, zwłaszcza tych, które wyznaczają kierunek regulacji i przesądzają najważniejsze kwestie, jak określenie wysokości opłaty, a więc materii zastrzeżonej – w świetle art. 217 konstytucji – do regulacji ustawowej, co jest niezgodne z konstytucją. Opłaty, o których mowa w art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b Prawa geodezyjnego i kartograficznego, będące należnością publicznoprawną, powinny nie tylko zostać nałożone ustawą, lecz także ustawa powinna szczegółowo określać zasady ich kalkulacji, zwłaszcza w sytuacji, gdy ustalenie konkretnej opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne następuje zawsze w formie decyzji administracyjnej.

*Art. 217 konstytucji mówi, że „nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy”.


Trybunał Konstytucyjny - dokumenty w sprawie K 30/12

Odwiedza nas 99 gości oraz 1 użytkownik.